Sztuka Tankreda Dorsta, jednego z najwybitniejszych niemieckich dramaturgów,  znanego przede wszystkim dorosłej publiczności, jest umiejętnie napisaną współczesną baśnią posługująca się wątkami zaczerpniętymi z bajek nadreńskich. To urokliwa, pełna fantazji i magii historia małej dziewczynki Amelki, która podczas wyprawy po czarny miód odkrywa elementarne prawdy o świecie. W podróży towarzyszą jej niezwykłe postaci, Dynia, Gruszka, zwariowany Król mieszkający na dachu, Pies, który nie szczeka i Bóbr. Dzięki nim bohaterka poznaje wartość przyjaźni, poznaje swoja historię i metaforycznie określa swe miejsce na ziemi. W atmosferze niezwykłości i w otoczeniu magicznych przedmiotów poznaje samą siebie i odwraca bieg wydarzeń, które już nigdy nie będą dla niej utrapieniem. Spektakl adresowany jest do młodych widzów, bo któż jeśli nie oni wie, że można wylać na siebie sukienkę, a Dynia może stać się pięknym… zresztą zobaczcie sami.

[...]Reżyser spektaklu Konrad Dworakowski razem z autorką świetnej scenografii Martą Dworakowską, stworzyli przedziwną krainę, w której sukienkę można na siebie wylać z wiadra, a będzie ona i tak pięknie wyglądała, w którym dojrzała Gruszka jest panią, marzącą o tym, żeby ją ktoś zjadł, [...] niezgułowaty Król, który i tak wszystko pomiesza w rytmie fantastycznej muzyki Piotra Klimka.[...]
Po pierwsze nasz Obiekt (Dziecko - przyp.red.) przekona się, że kraina teatralnej wyobraźni może być nieograniczona, w przeciwieństwie do cybernetycznego świata. Po drugie zrozumie, że opłaca się być dobrym. A po trzecie, gdy stopi się ponownie z komputerowym ekranem, pozostaną mu choć na chwilę w głowie pełne ciepła i poezji obrazy, których w krakowskiej realizacji "Amelki, Bobra i Króla na dachu" na pewno nie brakuje.

"Naprawdę warto zaciągnąć dziecko do teatru"
Magda Huzarska
Polska Gazeta Krakowska nr 18, 2008