Repertuar dla Dorosłych
Repertuar dla Dzieci
Repertuar dla Nauczycieli

Strona główna

Dzienniki Gwiazdowe

Stanisław Lem
Adaptacja, teksty piosenek: Małgorzata Zwolińska
Inscenizacja i scenografia:  Małgorzata Zwolińska
Reżyseria: Adolf Weltschek
Muzyka: Piotr Klimek
Choreografia: Jacek Owczarek
Asystent choreografa: Karol Miękina
Projekcja: Mateusz Mirocha, Małgorzata Zwolińska
Inspicjent: Łukasz Rutkowski
Obsada:
Wspaniałka, Pan 1, Przedstawiciel, Siostra 1 - Monika Filipowicz
Lepniak, Pan 2, Ciotka, Tubańczyk 2, Siostra 2 - Olga Przeklasa
Ijon Tichy - Wojciech Czarnota
T1, Lewy, Wspanialec, Niemiec Ast A. Roth, Asystent, Brat 4 - Adam Godlewski
T4, Milczący, Ojciec, Obrońca, Polak Alojzy Kupa, Przeor - Krzysztof Grygier
Radca Xaphirius, Kalkulator, Tarrakanin, Memnar - Włodzimierz Jasiński
T2, Ktoś, Wspanialec, pół Anglik Boels E. Bubb, Tubańczyk 3, Brat 1 - Jakub Popławski
T3, Prawy, Wspanialec, Wariat, Stryjek, Tubańczyk 1, Brat 3 - Lech Walicki
T1, Halabardier, Wariat, Asystent 2, Brat 2 - Bartosz Watemborski

Premiera: 2017-05-20
Opis
Recenzje
Bilety

Twórczość Stanisława Lema, znanego na całym świecie polskiego pisarza science fiction, filozofa, futurologa, jest i będzie ponadczasowa.

W „Dziennikach gwiazdowych” Lem wnikliwie analizuje ludzką naturę, konsekwencje rozwoju techniki i nauki, a także materialny i duchowy dorobek ludzkości. Wnioski wynikające z jego bezkompromisowych rozważań nie napawają optymizmem. Diagnozę łagodzi sposób, w jaki Autor rozprawia się z niedoskonałościami kosmosu i człowieka. Wszechobecna ironia i dystans sprawiają, że śledząc przygody Ijona Tichego, uśmiechamy się raczej, niż popadamy w czarnowidztwo. Dzieje się tak, bo bohater Lemowskiej Odysei jawi się jako jeden z nas – marzy, aby uczynić otaczający go świat lepszym i wydaje mu się, że można to zrobić w niezwykle prosty sposób. Jednak podobnie jak my, bohater Lema jest bezradny zarówno podczas prób zbawienia ziemskiego świata, jak i w obliczu pytań ostatecznych.

Inscenizacja „Dzienników Gwiazdowych” Małgorzaty Zwolińskiej w sposób niezwykle jasny i zrozumiały wyjaśnia najbardziej nawet złożone sensy zawarte w podróżach Tichego. Zachowuje także to, co w tych opowiadaniach niezwykle ważne, czyli humor, i ciepły, serdeczny stosunek do zmagań bohatera z napotykanymi przeciwnościami. Dzieje się tak dzięki potraktowaniu przygód Tichego jako jego podróży w głąb siebie. Zamysł inscenizacyjny Zwolińskiej jest swoistego rodzaju „Kosmiczną Kartoteką”, w której postaci i zdarzenia „mieszkające” w głowie bohatera, materializują się i stają się jego – i nas widzów – realnością. Zabieg ten pozwala zwiedzać Tichemu najodleglejsze galaktyki bez ruszania się z domu. Wielość rozwiązań inscenizacyjnych, często niezwykle zabawnych i zaskakujących, sprawia, że cała historia dzięki kontekstowi plastycznemu staje się bardziej zrozumiała i wyrazista. 

Spektakl dotyka współcześnie aktualnych i palących kwestii, np. istnienia i wykorzystania sztucznej inteligencji oraz niebezpieczeństw z tym związanych.

Zarówno Lem, jak i autorzy przedstawienia – Adolf Weltschek (reżyser) i Małgorzata Zwolińska (autorka adaptacji i scenografii), podchodzą do przedstawionych tematów z dystansem, posługując się groteską, ironią i sarkazmem. W niektórych momentach pojawia się w spektaklu również poważniejszy ton. Dzięki umiejętnemu balansowaniu pomiędzy tymi dwoma sposobami opowiadania, spektakl zyskuje szczególną siłę wyrazu i przykuwania uwagi. Właśnie dlatego przedstawienie ogląda się z dużą przyjemnością i zaciekawieniem. Do tego wartkie, zabawne dialogi, liryczne piosenki, wyrafinowany dowcip i inteligentnie zastosowana plastyka. Ten oparty na wyjątkowej prozie spektakl, adresowany do dorosłych i młodzieży, pokaże widzom cząstkę ich samych.

 Dokąd podąża Ijon Tichy, a wraz z nim ludzkość?


Spektakl dla widzów powyżej 14 lat

Małgorzata Zwolińska, po mistrzowsku poradziła sobie z arcytrudnym zadaniem przeniesienia na scenę prozy Lema, którą wykorzystała jako słowną materię do swojej przejmującej wizji świata. Z niezwykłą pieczołowitością i dbałością o współczesny kontekst opracowała tekst, którego odbiór jest nie tylko atrakcyjny dla widza, ale także skłania do refleksji i niesie ważne przesłanie.

Anna Małachowska, NaScenie.info

 

Reżyseria Adolfa Weltschka to przykład znakomitej pracy z zespołem aktorskim. Rola, jaką odgrywa każda z postaci jest głęboko przemyślana, a kreatywne i dynamiczne wykorzystanie teatralnych świateł stanowi świetne dopełnienie wizualnej siły spektaklu.

Anna Małachowska, NaScenie.info

 

Niebanalne, pomysłowe kostiumy, proste ale efektowne rozwiązania inscenizacyjne, do tego dobra muzyka, sprawiają, że spektakl z pewnością uplasuje się w czołówce najlepszych przedstawień kończącego się powoli sezonu.

Anna Małachowska, NaScenie.info

 

Klasztorny epizod Tichego otrzymał w spektaklu Weltscheka najciekawszą wizualnie oprawę. Z jednej strony kostiumy zakonników – iluminackie szaty z cylindrycznymi nakryciami głowy, z drugiej - robotyczna rekwizytornia rodem ze steam punkowej graciarni. W pozostałych fragmentach sztuki, reżyser stawia na bardziej minimalistyczne efekty. Rozgrywając przygody Tichego w ascetycznej scenerii, która sugeruje oniryczne, a nie kosmiczne tło akcji.

Łukasz Badula, KulturaOnline.pl

 

Od początku zwraca uwagę ascetyczna niemal scenografia Małgorzaty Zwolińskiej, oszczędna w rekwizytach, podkreślona dopracowanymi w każdym detalu kostiumami i doskonale modelowana odpowiednią grą świateł.

Iwona Pięta, Dziennik Teatralny

 

REALIZACJA SPEKTAKLU UZALEŻNIONA JEST OD PRZENIESIENIA STAŁEGO REPERTUARU DO SIEDZIBY TEATRU GROTSKA NA UL.SKARBOWĄ 2.
PROSIMY O BIEŻĄCE ŚLEDZENIE REPERTUARU.